کنترل پری و تغییرات اقلیمی؛ آیا تصورات ما همگی سهو بوده است؟

این روزها، درمیان هیاهوی کرکننده ی خصومت های سیاسی، شورش های اقتصادی و ناآرامی های اجتماعی گوشه وکنار کره ی خاکی، کمتر نم کسی می تواند صدای آرام فروپاشی اقلیم جهان را بشنود؛ صدایی که گاه در انعکاس نحیف ناشی از فروریختن تکه ای از یخسارهای قطبی در غرق کردن منعکس می شود و گاه با تیر کوچک سهمگین یک طوفان استوایی که با تمام توان، جزایر و سواحل را ناجور می پیچد. هشدارها به صدا درآمده اند و کارشناسان یک صدا از موج ویران گری می گویند که فراغت است با شدیدترین غضب خویشتن همه ی سکنه ی این اقلیم بیمار را به کام بکشاند. تقریبا یک سال از اشاعه گزارش شدیدالحن دانشمندان هیئت بین المللی تغییرات اقلیمی سازمان ملل متحد نسبت به عواقب ویران گر تعلل دولت ها در اسکان سیلان گرمایش گیتی می گذرد و گیتی هنوز نتوانسته یک رویکرد دیپلماتیک منسجم بخاطر نجات سیاره تدوین نرم.مجموعه مقالات مرتبطپنج مورد از متداول ترین تصورات سهو درباره تغییرات اقلیمیآخرالزمان؛ مبصر ترین تهدیدهای وجودی برای بشر در تفکر بلندمدتتمدن آدم مدرن تو مسیر فروپاشی قرار دارد؟تفکر کوتاه مدت؛ ارشد ترین تهدید پیش روی بشرتغییرات اقلیمی منابع غذایی گیتی را تهدید می بطی ء

وقتی از رفتار نظری درمورد اصلاح رفتار خود واج می گوییم تا به طریقی مانع از رسیدن جهان به آستانه ی افزودن دمای ۱/۵ یا ۲ درجه ای (مطابق اصلاح پاریس) شویم، همواره به مانعی نام آشنا برمی خوریم که حل مسئله را برایمان بغرنج تر می کند: ازدیاد جمعیت.

برخی این گونه محاجه می کنند که چنانچه جمعیت زمین ناچیز برنده از آنچه بود که اکنون هست، آن وقت احتمالا گازهای گلخانه ای کم تری تولید می شد و دیگر با دست پاچه بوسیله صیت تغییرات اقلیمی مواجه نمی شدیم. اما آیا کنترل جمعیت واقعا کلید محلول معمای اقلیمی جهان است؟

پاسخ کاتلین موگلگارد، استادیار دانشگاه مریلند آمریکا و مشاور مسائل حوزه ی پویایی جمعیت و اقلیم بوسیله این پرسش منفی است:[مناسبت ی میان ازدیاد جمعیت و تغییرات اقلیمی] بیش پیچیده و چندوجهی است. مسائل مملکت ی جمعیت قطعا درون نحوه ی برخورد و انطباق پذیری جوامع با شورش پیش رو بسیار حائز جلال هستند. ولی این مفتاح حل مشکلات نیست. موضوع جمعیت بوسیله یقین دلیل اصلی بروز تغییرات اقلیمی بوسیله شمار نمی آید. حتی محلول کامل مشکل افزایش جمعیت همچنین به تنهایی قادر به رفع هیاهو اقلیمی نخواهد بود؛ با این حال، می توان آن را قطعه ای مهم در پازل به شمار آورد.

۱۲۳ سال کشش کشید تا جمعیت جهان از یک میلیارد به دو میلیارد اضافه یابد. این شیب همین طور افزودن یافت تا اینکه آخرین افزایش یک میلیارد نفری جمعیت تنها خلال یک دهه صورت گرفت.

روبرت انگلمن، ممیز بزرگ مؤسسه ی جمعیت واشنگتن دی سی نیز با این دید موگلگارد مقابل است که مبارزه با تغییرات اقلیمی تنها با کاهش نمو جمعیت ممکن تراشیدن:برخی استدلال می کنند که اگر انباشتگی زمین ناچیز تر  بود،احتمالا گازهای گلخانه ای کمینه تری تولید می شد و دیگر با بحرانی بوسیله نام تغییرات اقلیمی مواجه نمی شدیم

آیا پری مسئله ای تو حوزه ی تغییرات اقلیمی است؟ قطعا همین طور است. آیا مسئله ی جمعیت در حوزه ی تغییرات اقلیمی با بی توجهی مواجه شده است؟ قطعا. اگر امروز عزب آدم و حوا روی زمین بودند، هر روز می توانستند با یک هواپیمای بوئینگ ۷۴۸ تو جهان سفر کنند، برای گرمایش عمارت مارئه لاگو و ۲۵ خانه ی دیگر خود از زغال عقل کاربرد کنند؛ بدون اینکه کوچک ترین تفاوتی در گیتی نما بخورد.

ولی باز تیمار او یادآور می شود که کاهش نرخ رشد پری به انزوا نمی تواند بحران تغییرات اقلیمی را از پیش رو بردارد. او کنار این باور است که  سیلان ی جمعیت تنها یکی از مواردی است که برای حل یا پاسخ به این مسئله ی بوسیله شدت دشوار باید به آن رسیدگی کرد ولی هیچگاه راهکار واحدی بخاطر حل چنین مسئله ای وجود ندارد.کاهش مقدار زادوولد

واقعیت این است که ارج جهانی زادوولد در گیتی روبه کاهش است. سازمان ملل متحد پیش نمدار پیش بینی کرده وجود که جمعیت جهان تا سال ۲۱۰۰ به ۱۱/۲ میلیارد نفر خواهد رسید. با این حال، این سازمان در همین ژوئن گذشته، در پیش دماغ خویشتن تجدیدنظر کرد و آن را بوسیله ۱۰/۹ میلیارد نفر تخفیف عدالت.

برهان این طور تجدیدنظری این بود که ارزش باروری در متجاوز برنده پاره های جهان در حال افت کردن است. دارل بریکر، یکی از دانشجویان دانشگاه سیاست عمومی و مصالح جهانی دبستان ی مانک تو تورنتوی کانادا و از نویسندگان تاریخ «سیاره ی خالی: خار کاهش انباشتگی جهان» می گوید که تجدیدنظر سازمان ملل درمورد پیش بینی جمعیت دنیا برایش جای شگفتی چندانی نداشته است:آنچه در بسیاری از کشورهای جهان گواه آن هستیم، این است که نرخ باروری با سرعتی فراتر از تخمین موسسه ملل درمورد کشورهایی با نرخ جایگزینی بالا تو حال افت کردن است.

ارزش جایگزینی جمعیت خواه نمونه کچل باروری به تعداد زادوولد لازم برای حفظ کردن تعداد بی مو جمعیت در یک بها ثابت اطلاق می شود. این ارزش داخل کشورهای توسعه یافته کمی متجاوز از ۲ و درون کشورهای درحال توسعه بین ۲/۵ تا ۳/۳ است. درون بسیاری از تخمین های فعلی، میانگین جهانی نرخ جایگزینی میزانی حدود ۲/۱ درنظر گرفته می شود. اما مشکل از آنجا ناشی می شود که ارج جایگزینی در بسیاری از نقاط جهان حتی به این عدد غم نمی رسد. بنابراین افرادی متشابه بریکر اعتقاد دارند که ما احتمالا تو اواسط سده ی فعلی با یک پیک جمعیتی (حدود ۸ الی ۹ میلیارد نفری) مواجه خواهیم شد و بعد از این نقطه، افزودن انباشتگی متوقف شده و این روند روبه کاستی خواهد گذاشت.

چروک بی آرامی زمان حال میزبان حدود ۱/۴ میلیارد نفر انسان است. برآوردها نشان می دهد که به زودی هند نیز بوسیله این جمعیت خواهد رسیدجهان احتمالا داخل اواسط سده ی فعلی به پیک جمعیت خواهد رسید و بعد از آن، این روند روبه افت خواهد گذاشت

به عقیده ی بریکر، عامل محرک دیگر برای کاهش انباشتگی جهان، شهرنشینی است. در دهه ی ۶۰ میلادی، عزب حدود ۳۳ درصد از پری تو شهرها سکونت داشتند؛ درحالی که امروزه این آمار به ۵۴ درصد می رسد. راه اندازی ملل می گوید، این آمار تا سال ۲۰۵۰ احتمالا به ۶۸ درصد نیز خواهد رسید. بریکر می گوید:ما در شرف بزرگ ترین مهاجرت دیده شده در تاریخچه بشر هستیم و آن عبارت است از نقل مکان مردم از محیط حومه به تو شهرها.

با مهاجرت مردم به شهرها، تمایل آن ها برای فرزندآوری نیز رو به کاهش گذاشت.تعهدات بی رحمانه

بریکر می گوید، مدت ها است که در فیلم های آخرالزمانی از سرنوشت محتوم بشر درنتیجه ی روند افسارگسیخته ی ازدیاد پری روایت های مختلفی می شود. این سنخ روایات باعث شده که نوعی حاجت کاذب برای کنترل پری تو اذهان عموم لباس گیرد.

نگرانی درمورد ازدیاد جمعیت سابقه ای بس تمام دارد. شاید بتوان گفت، توماس روبرت مالتوس در سال ۱۷۹۸ یکی از بدوی کسانی حیات که مباحثات در این زمینه را مطرح کرد. وی در مقاله ای با اشتهار «اصول جمعیت» این گونه استدلال کرده که نمو افسارگسیخته ی جمعیت داخل نهایت از حجم طبیعت بخاطر تأمین مواد اولیه ی موردنیاز ما پیشی خواهد گرفت. امروزه این طرز تفکر با معروفیت مالتوسیانیسم شناخته می شود.

ترس از ازدیاد انباشتگی تا اینکه داخل ادب رسانه ای ما همچنین منفذ کرده است. همان طور که احتمالا می دانید، در یکی از محصولات اخیر شرکت فیلم سازی مارول با شهرت «تلافی جویان: جنگ ابدیت»، شخصیت سلبی فیلم، تانوس غرض دارد نیمی از انباشتگی گیتی را نابود درنگ تا عایق از رنج و عذاب بیشتر مردم درنتیجه ی گرسنگی شود.

ولی بریکر اعتقاد دارد که در این مسائل زیاده روی شده است. او می گوید این روزها متاسفانه روایاتی می شنود که از تعهد نسل جوان بخاطر صغیر دارنشدن حکایت دارد. بسیاری از این کارشناسان اکنون از شرایط دنیا بخاطر سلاله های سپس و مشکلات جمعیتی آینده ترس دارند.

نرخ زادوولد تو کانادا بوسیله ۱/۵ گویا است؛ میزانی که با متوسط نرخ جهانی آن فاصله ی زیادی دارد. بریکر این پرسش را مطرح می بطی ء که «چرا باید خویشتن را مقید بوسیله این طور تعهدی کنید؟ چنانچه شما غرض بوسیله داشتن یک فرزند بگیرید، خوب است. اگر غرض به داشتن دو فرزند هم بگیرید، باز غم خوب است.» او می افزاید:دلایل بی شماری برای عاطفه نگرانی درمورد گرمایش جهانی و تغییرات اقلیمی وجود دارد؛ و البته ما باید هر آنچه لازم است بخاطر کنترل آن ادا دهیم. اما اگر تخیل می کنید باید مردم را کفالت دار به عدم تشکیل خانواده یا مسائلی مشابه کنید، بدانید که پر اب داخل اشتباه هستید.

با اینکه جمعیت دنیا همچنان به رشد خود ادامه می دهد، ارج زادوولد داخل بسیاری از نقاط درون حال کاهش است. با بود عفو ۴ سال از بطلان قانون تک فرزندی داخل چین، هنوز قیمت زادوولد در این قلمرو افزایش نیافته است

طالع چین از سال ۱۹۷۹، سیاست مورد فرزندی را در کشور خود اجرایی کرد تا اینکه در سال ۲۰۱۵، این سیاست کنار گذاشته شد. نکته ی جالب این بود که حتی پس از لغو روال مذکور نیز نرخ زادوولد در کشور افزایش نیافت. این نرخ امروزه همچنان میزانی حدود ۱/۷ باقی مانده است.

نکته ی مهم دیگری که باید داخل پیاده شدن زادوولد بدان پرداخته شود، موضوع مرگ ومیر (یا به عبارت باریک بین تر، حاضر بودن مرگ ومیر) است. امروزه، مردم متجاوز بیشتر از قبل عمر می کنند. بخاطر مثال، در چین دهه ی ۵۰ میلادی، میانگین عمر افراد بوسیله بیش از ۴۰ سال نمی رسید. درحالی که بنابر آمار بانک جهانی، میانگین عمر موردانتظار داخل این قلمرو امروزه به ۷۶/۵ سال رسا است و پیش دماغ می شود تا سال ۲۰۳۰ این عدد بوسیله ۸۰ سال نیز برسد.دسترسی و تحصیلات

یکی از تلاش های بین المللی بخاطر جلوگیری از افزایش بی رویه ی پری جهان، آموزش بهتر نسوان به خصوص داخل کشورهای تو حال ترقی بوده است. موگلگارد می گوید:کلید دستیابی به نمو پری آهسته تر در گرو روش های قانونمندی است که محتوی آموزش دختران و فراهم کردن دسترسی به پروگرام های تنظیم قوم و خدمات مصونیت تولیدمثل می شود. این نیکوترین و پایدارترین گونه برای کنترل باروری و آهسته کردن رشد انباشتگی خواهد حیات.

۱۸ سالمند صدساله در ونکوور کانادا در ۲۴ آوریل ۲۰۱۹ طی مراسمی گرد هم آمدند تا خاطرات یک قرن را جشن بگیرند. یکی از دلایل افزایش جمعیت جهان امروز ما این است که مردم زیاد پر حرارت از گذشته عمر می کنند.

با این حال، موگلگارد به خشکی امدن اهمیت واگذاری حق تنظیم خانواده به زنان تأکید دارد؛ موضوعی که علی رغم افزایش دسترسی به ابزارهای کنترل بارداری، هنوز داخل بسیاری از کشورهای گیتی مکان نیفتاده است. او می افزاید:هنوز صدها میلیون زن در جهان می بینیم که می خواهند کنترل بهتری روی باروری خویشتن داشته باشند؛ اما متاسفانه دسترسی چندانی به اطلاعات و خدمات لازم برای این طور امری ندارند.مسئله ی انتشار CO2

نکته ی دیگر این است که افزایش شمار جمعیت لزوما به معنای افزایش سرانه ی ترویج دی زنگ حلق. مایکل برنارد، استراتژیست ارشد مؤسسه ی TFIE Strategy است که در مبنا ی کارمایه و راهکارهای کاهش پراکندن تخصص دارد. او دوباره مثالی از ملک چین می آورد. با اینکه این ناحیه امروزه با برخورداری از پری ۱/۴ میلیارد نفری، بیش ترین میزان نشر دی زنگ کربن را تو گیتی دارد، اما استاندارد سرانه ی انتشار کربن به ازای هر بی مانند چینی بسیار کمینه تر از یک بی تا آمریکایی یا کانادایی است (گفتنی است که آمریکا در رتبه ی دوم و کانادا در رتبه ی دهم در میان کشورهای دارای بیش ترین گستردن کربن گیتی جای گرفته اند).

بنابر گزارشی ازسوی Union of Concerned Scientists، مقیاس سرانه ی اشاعه دی اکسید کربن ناشی از احتراق بنزین های فسیلی تو آمریکا به ۱۵ تُن و در کانادا به ۱۴/۹ تُن می رسد. ولی میزان همین سرانه درمورد چین تنها ۶/۴ جثه است؛ عددی که صبر است به زودی کمتر از این بی قراری بشود.

برخی معتقد هستند که جمعیت دنیا زیاد از پیمانه است و توقف این سیلان می تواند پاسخی بخاطر تغییرات اقلیمی درون جهان باشد.

برنارد درمورد هند نیز نظری متشابه دارد. او می افزاید: «آنچه اهمیت دارد، مقیاس سرانه است. یک سوم از جهان، مقیاس سرانه ی سرایت دی زنگ کربن کم رطوبت نسبت بوسیله ما دارند و این میزان همچنان در حال کاهش است.»

کارشناسان می گویند، بوسیله جای آنکه به کنترل جمعیت به نشانی بزرگ ترین فاکتور درون نبرد ثمر تغییرات اقلیمی بنگریم، باید به فکر کردن آموزش بهتر برای زنان، ترقی ی انرژی های پاک زیرفون و تبدیل الگوهای کلی مصرف به خصوص داخل کشورهای توسعه یافته باشیم. باید پذیرفت که هیچگاه راه محلول واحدی وجود ندارد. موگلگارد می گوید:صرف کاهش رشد انباشتگی درون شرایطی که همچنان از نیروگاه های زغال سنگی برای تولید برق استفاده می کنیم یا به روند فعلی درون قطع درختان بیشه ها ادامه می دهیم، مشکلی را محلول نخواهد کرد.بیشتر بخوانید:هشدار دانشمندان: تغییرات اقلیمی زمین را نابود خواهد کردکوهنوردی با افزودن تغییرات اقلیمی دشوارتر خواهد شدکشف جزئیات بیشتر از آخرین عروج اوتسی مرد یخی۵۰ تریلیون دلار؛ تطویل تفکیک خرج های لازم بخاطر رسیدن به اهداف سازش پاریسچگونه طوفان گردوغبار یکی از تمدن های قدرتمند خاومیانه را به زانو درآورد؟